Nie przepadam za łososiem. Pewnie większość Was po przeczytaniu tego zdania otworzyło oczy szeroko ze zdumienia :) A jednak. Wędzonego łososia nie lubię w ogóle. Nie przejdzie mi nawet przez gardło. Łososia w postaci fileta lub, tak jak dziś u mnie, dzwonka, zjem czasami, choć bez większego entuzjazmu. Czemu zatem w ogóle sięgam po tą rybę? Ano kuszą mnie co jakiś czas ciekawe przepisy, które wynajduję w sieci. Przyrządzam wg nich tą nieszczęsną rybę i staram się przekonać do jej smaku. Tym razem nawet mi smakowało :) Ba, zjadłam nawet dwa kawałki łososia, co jak na mnie jest naprawdę dużym osiągnięciem. Przepis, który mnie zaintrygował, znalazłam na tym blogu. Koperkowe pesto nie wygląda tak jak u autorki, bo zbyt krótko je miksowałam. Powód: histeria mojej córeczki, która była akurat ze mną w kuchni i na dźwięk blendera, zaniosła się ogromnym płaczem...W sumie była to druga rzecz w jej krótkim życiu, która ją przestraszyła (pierwszą była trąbka na Sylwestra :)) Nie miałam serca fundować jej tej traumy ponownie (a byłyśmy wtedy tylko we dwie i nie miał kto jej zabawiać), poza tym czas mnie naglił, i dlatego, gdy po około 20 minutach udało mi się ją w końcu uspokoić, posmarowałam łososia tym co udało mi się uzyskać i szybko włożyłam rybę do pieca. Dodatkowo pod każdy kawałek ryby położyłam najpierw kilka plasterków cebuli i kawałek listka laurowego. Mimo, że nie przypomina oryginału, smakuje dobrze i dlatego też polecam go z czystym sumieniem :)


Składniki:

• 4 dzwonka łososia
• pęczek koperku
• 2 ząbki czosnku
• łyżka płatków migdałowych
• 2 łyżki soku z cytryny
  
• oliwa
• sól, pieprz
• u mnie dodatkowo cebula i liść laurowy

Wykonanie: